Алоуддин Мансур — 602

106:1 Қурайшга осон қилиб қўйилгани

106:2 — уларга қиш ва ёз сафари осон қилиб қўйилгани учунгина;

106:3 Улар мана шу Уйнинг Парвардигорига ибодат қилсинлар!

106:4 У зот уларни очлиқдан (қутқариб) таомлантирди ва хавфу хатардан тинч қилди.[1]

107:1 Динни (Охиратдаги жазони) ёлғон, дейдиган кимсани(нг қандай кимса эканлигини) кўрдингизми — билдингизми?

107:2 Бас, бу етим-есирни (қўполлик билан) ҳайдаб соладиган,

107:3 Ва (кишиларни) мискин-бечорага таом беришга тарғиб қилмайдиган кимсадир.[1]

107:4 Бас, «намозхон»ларга ҳалокат бўлгайки,

107:5 Улар намозларини «унутиб» қўядиган кимсалардир.

107:6 Улар риёкорлик қиладиган;

107:7 Ва рўзғор буюмларини ҳам (кишилардан) манъ қиладиган (яъни, бирон кишига фойдалари тегмайдиган) кимсалардир!

108:1 (Эй Муҳаммад алайҳис-салоту вас-салом), албатта Биз сизга Кавсарни ато этдик.

108:2 Бас, сиз Парвардигорингиз учун намоз ўқинг ва (жонлик) сўйиб-қурбонлиқ қилинг!

108:3 Албатта сизни ёмон кўргувчи кимсанинг думи қирқилгандир (яъни, беному-бенишон бўлиб кетгувчидир)!