Алоуддин Мансур — 594
89:23 (Кофирлар кўришлари учун) ўша Кунда жаҳаннамни ҳам (яқин) келтириб қўйилганда — ана ўша Кунда инсон (бу кўрганларидан) эслатма-ибрат олур! (Аммо у Кунда) бу эслатма-ибратнинг фойдаси) қаёқдан тегсин?!
89:24 У: «Эҳ, кошки эди мен ҳаёт вақтимда (яхши амаллар) қилиб ўтган бўлсам», деб қолур!
89:25 У Кундаги (Аллоҳнинг) азоби каби ҳеч ким азоблай олмас!
89:26 Ва У зотнинг (кишан ва занжирлар билан) боғлаши каби ҳеч ким боғлай олмас!
89:27 (У Кунда ҳаёти дунёдан Аллоҳ таолонинг ваъдасига ишониб иймон ва эзгу амаллар билан ўтган мўминларга хитоб қилиниб, дейилур): «Эй хотиржам-сокин жон,
89:28 Сен (Аллоҳ ато этган неъматлардан) рози бўлган (ва Аллоҳ таоло томонидан сенинг амалларингдан) рози бўлинган ҳолда Парвардигоринг (ҳузури)га қайт!
89:29 Бас, (солиҳ) бандаларим қаторига киргин,
89:30 Ва Менинг жаннатимга киргин!»
90:1 (Эй Муҳаммад алайҳис-салоту вас-салом), мана шу шаҳарга,
90:2 — Ҳолбуки сиз ҳам мана шу шаҳарда яшайсиз,
90:3 — Ҳамда ота ва ундан бўлган болаларга (яъни, Одам алайҳиссалом ва унинг барча зурриётларига) қасамёд қилурманки.
90:4 Дарҳақиқат, Биз инсонни меҳнат-машаққатга яратдик.[1]
90:5 У ўзига ҳеч кимнинг кучи етмайди, деб ўйларми?!
90:6 У (мақтаниб): «Жуда кўп мол-дунёни (сарфлаб) йўқ қилдим», дер.
90:7 У ўзини (риёкорлик билан мол-дунё совураётган пайтида) ҳеч ким кўрмаган, деб ўйларми?! (Йўқ, Аллоҳ таоло ҳар вақт, ҳар нарсани кўриб-билиб турур!)
90:8 Ахир Биз унга икки кўз,
90:9 тил ва икки лаб (ато) қилмадикми?!
90:10 Ва Биз уни икки баландликка (яъни, яхшилик ёки ёмонлик довонларини ошиб ўтишга) йўллаб қўйдик-ку![2]
90:11 Бас, у (мақтанчоқ кимса яхшилик) довонини ошиб ўтмади!
90:12 (Эй Муҳаммад алайҳис-салоту вас-салом), довон (ошиши) нима эканини сиз қаердан билар эдингиз?
90:13 (У бир қул) бўйнини (қулликдан) озод қилмоқ,
90:14 Ёки очарчилик кунида таом бермоқдир.
90:15 — Бирон қардош етимга;
90:16 — Ё муҳтож бечора-мискинга (таом бермоқдир).
90:17 Сўнгра у (мақтанчоқ кимса) иймон келтирган ва бир-бирларига (тоат-ибодатини адо этишдаги машаққатларга) сабр-қаноат қилишни тавсия этган, бир-бирларига (Аллоҳнинг бандаларига) меҳр-мурувват кўргазишни тавсия этган зотлардан бўлмади!
90:18 Ана ўша (яъни, юқоридаги фазилатларга эга бўлган) зотлар ўнг томон эгаларидир (яъни, Охират Кунида ишлари ўнгдан келгувчи саодатманд кишилардир).