Алоуддин Мансур — 568

69:36 Ва бирон таом ҳам йўқдир! Фақат йирингдан бўлган (бир «таом» борки),

69:37 Уни фақат (йўлдан адашган (кофир)ларгина ерлар!

69:38 Бас, Мен сизлар кўрадиган нарсаларга қасам ичурман,

69:39 Сизлар кўра олмайдиган нарсаларга ҳам (қасам ичурманки),

69:40 У (Қуръон) шак-шубҳасиз, улуғ Элчининг (Аллоҳ даргоҳидан келтирган) сўзидир!

69:41 У бирон шоирнинг сўзи эмасдир! Сизлар (ушбу Қуръон Аллоҳнинг каломи эканлигига) камдан-кам иймон келтирурсизлар!

69:42 Ва бирон коҳин-фолбиннинг сўзи ҳам эмасдир. Сизлар камдан-кам панд-насиҳат олурсизлар!

69:43 (У) барча оламлар Парвардигори томонидан нозил қилинган (Китобдир).

69:44 Агар (Пайғамбар) Бизнинг шаънимизга (Биз айтмаган) айрим сўзларни тўқиб олганида,

69:45 Албатта, Биз унинг ўнг қўлидан ушлаган,

69:46 сўнгра албатта унинг шоҳтомирини узиб ташлаган бўлур эдик.

69:47 У ҳолда сизлардан бирон киши ундан (яъни, пайғамбардан ҳалокатни) тўса олгувчи бўлмас эди. (Бас, Муҳаммад алайҳис-салоту вас-салом Аллоҳнинг каломига ўз томонидан бирон сўз қўшмагани, балки зиммасидаги омонат-пайғамбарликни ҳалол адо қилиб келаётгани учун ҳам сизларнинг орангизда соғ-омон ҳаёт кечирмоқда, акс ҳолда Аллоҳ уни ҳалок қилган бўлур эди. Бу Муҳаммад алайҳис-салоту вас-саломнинг ҳақ пайғамбар эканликларининг яна бир ёрқин далилидир).

69:48 Албатта у (Қуръон) тақводор зотлар учун панд-насиҳатдир.

69:49 Шак-шубҳасиз, Биз сизларнинг орангизда (Қуръонни) ёлғон дегувчилар ҳам бор эканини аниқ билурмиз.

69:50 Албатта у (Қуръон) кофирларга (улар Қиёмат Кунида Қуръонга иймон келтирган кишиларнинг савобга эга бўлганларини кўрган вақтларида) ҳасрат-надомат бўлур.

69:51 Албатта у (Қуръон) аниқ Ҳақиқатдир!

69:52 Бас, улуғ Парвардигорингизнинг номини (мудом, барча айб-нуқсонлардан) пок тутинг!

70:1 Бир сўрагувчи кимса тушгувчи азобни (ўз устига тушишини) сўради.

70:2 Кофирларга (тушгувчи) у (азоб)ни биров қайтара олмайди.

70:3 (У азоб, осмонларнинг барча) поғоналари — қаватлари соҳиби бўлмиш Аллоҳ томонидан (кофирлар устига тушгувчидир).[1]

70:4 Фаришталар ва Руҳ (яъни, Жаброил) миқдори-узунлиги эллик минг бўлган бир Кунда (яъни, Қиёмат Кунида) У зотнинг ҳузурига кўтарилурлар.

70:5 Бас, (эй Муҳаммад алайҳис-салоту вас-салом, кофирларнинг озор-азийятларига) чиройли сабр билан сабр-тоқат қилинг!

70:6 Чунки улар у (Кун)ни узоқ деб билурлар.

70:7 Биз эса унинг яқинлигини билурмиз!

70:8 У Кунда осмон эритилган мис каби бўлиб қолур.

70:9 Тоғлар юнг каби (енгил) бўлиб қолурлар.

70:10 Ва бирон дўст дўстидан (ҳол-аҳвол) сўрамас.