Алоуддин Мансур — 447

37:25 (У Кунда кофирларга дейилар): «Нега бир-бирларингизга ёрдам бермаяпсизлар?!»

37:26 Йўқ, улар бу Кунда (ҳеч нарса қила олмаслар, (балки фақат Бизнинг ҳукмимизга) бўйинсунгувчидирлар.

37:27 Уларнинг бировлари бировларига қараб савол-жавоб қилурлар:

37:28 (Эргашувчилар ўзларини йўлдан урган пешволарига): «Ҳақиқатан, сизлар бизларга ўнг томондан (яъни, бизлар ишониб яхшилик кутадиган томондан) келар эдинглар», деганларида.

37:29 (Пешволар) айтурлар: «Йўқ, сизлар ўзларингиз мўмин бўлмаган эдинглар.

37:30 Ахир бизлар учун сизларнинг устингизда бирон салтанат — ҳукмронлик йўқ эди-ку! Йўқ, сизлар ўзларингиз ҳаддан ошгувчи қавм эдинглар.

37:31 Бас, энди (бизларга ҳам, сизларга ҳам) Парвардигоримизнинг Сўзи — азоби ҳақ бўлди. Шак-шубҳасиз, бизлар (уни) тотгувчидирмиз.

37:32 Чунки бизлар йўлдан озгувчи бўлганимиз сабабли сизларни ҳам йўлдан урдик».

37:33 Бас, албатта улар (яъни, Аллоҳ йўлидан озган кимсалар ва уларни йўлдан урган пешволари) ўша Кунда азобда шерик бўлгувчидирлар.

37:34 Дарҳақиқат, Биз жиноятчи кимсаларни (мана шундай) азобга дучор қилурмиз.

37:35 Чунки улар ўзларича: «Ҳеч қандай илоҳ йўқ, магар ёлғиз Аллоҳгина бордир», дейилган вақтда кибр-ҳаво қилган эдилар.

37:36 Ва улар «Ҳали бизлар бир мажнун шоирни деб худоларимизни тарк қилар эканмизми?», дер эдилар.

37:37 Йўқ, (Муҳаммад алайҳис-салоту вас-салом асло шоири мажнун эмасдир, балки) у Ҳақ (дин)ни олиб келди ва (ўзидан аввал ўтган) барча пайғамбарларни тасдиқ этди.

37:38 (Эй жиноятчи кимсалар), сизлар шак-шубҳасиз, аламли азобни тотгувчидирсизлар.

37:39 Сизлар фақат қилиб ўтган жиноятларингиз сабабли жазоланурсизлар.

37:40 Магар Аллоҳнинг покиза бандалари бордирки;

37:41 Ана ўшалар учун маълум ризқ (бўлур).

37:42 (Ҳар турли) мевалар бўлур ва улар ҳурмат-иззат кўргувчидирлар.

37:43 Ва улар ноз-неъмат боғларида,

37:44 Сўрилар устида бир-бирларига рўбарў ўтирган ҳолларида (ҳурмат-иззат кўргувчидирлар).

37:45 Уларга оқар чашмадан (шароб) косалари айлантириб турилур.

37:46 Ичгувчилар учун лаззат бўлган оппоқ (шароб косалари айлантириб турилурки),

37:47 У (шароб)да маст қилгувчи — ақлдан оздиргувчи нарса бўлмас ва улар ундан маст бўлмаслар.

37:48 Яна уларнинг олдиларида кўзларини (бегоналарга қарашдан) тийгувчи,

37:49 Гўё яшириб қўйилган (оппоқ) тухумдек (заҳаланмаган) оҳу кўзлар бўлур.

37:50 Бас, улар (яъни, аҳли жаннат) бир-бирларига қараб савол-жавоб қилурлар.

37:51 (Шундай суҳбатларнинг бирида) улардан бири деди: «Менинг бир дўстим бор эди.