مرکز ترجمه رواد — 375
26:184 و از ذاتی که شما و امت‌های پیشین را آفرید پروا کنید».
26:185 آنان گفتند: «[ای شعیب،] جز این نیست که تو جادوشده‌ای.
26:186 تو جز بشری همانند ما نیستی و ما تو را دروغگو می‌پنداریم.
26:187 اگر راست می‌گویی، پاره‌هایی از آسمان را بر [سر] ما بینداز».
26:188 [شعیب] گفت: «پروردگارم به آنچه می‌کنید داناتر است».
26:189 او را دروغگو انگاشتند و عذابِ روزِ ابر [آتشبار] آنان را فراگرفت. به راستى که آن [بارانِ آتش،] عذاب روزى هولناک بود.
26:190 بی‌گمان، در این [ماجرا] نشانه‌ای [برای عبرت گرفتن] است؛ و بیشتر آنان مؤمن نبودند.
26:191 و بی‌تردید، پروردگارت همان شکست‌ناپذیرِ مهربان است.
26:192 و به راستی [این] قرآن فروفرستادۀ پروردگار جهانیان است.
26:193 روح الامین [= جبرئیل] آن را فرود آورده است.
26:194 بر قلب تو [نازل کرده است] تا بیم‌دهنده باشی.
26:195 [قرآن را] به زبان عربی روشن [نازل نمود].
26:196 و بی‌تردید، [بشارت نزولِ] آن، در کتاب‌های پیشینیان [نیز آمده] است.
26:197 آیا همین نشانه برایشان کافی نیست که علمای بنی‌اسرائیل از [حقیقتِ] قرآن آگاهند؟
26:198 و اگر آن را بر بعضی از غیر عرب‌ها نازل می‌کردیم
26:199 و [پیامبر،] آن را برایشان می‌خواند، به آن ایمان نمی‌آوردند.
26:200 [آری،] این گونه آن [کفر و تکذیب] را در دل‌های گناهکاران جای دادیم.
26:201 اما به آن ایمان نمی‌آورند تا آنگاه که عذاب دردناک را ببینند.
26:202 ناگهان در حالی که بی‌خبرند، به سراغشان می‌آید.
26:203 [در آن حال] می‌گویند: «آیا مهلتی [برای توبه] خواهیم داشت؟»
26:204 آیا آنان عذاب ما را به شتاب خواستارند؟
26:205 آیا دانستی که اگر آنان را سال‌ها [از زندگی دنیا] بهره‌مند سازیم
26:206 سپس آنچه که به آنان وعده داده شده است به سراغشان بیاید