مرکز ترجمه رواد — 372

26:112 [نوح] گفت: «من به آنچه آنان [در گذشته] مى‌كردند چه دانشی دارم؟

26:113 حساب آنان تنها با پروردگار من است. اگر می‌فهمید [چنین سخن گزافی نگویید].

26:114 و من [هرگز] مؤمنان را طرد نمی‌کنم.

26:115 من جز بیم‌دهنده‌ای آشکار نیستم».

26:116 آنان گفتند: «ای نوح، اگر [از دعوتت] دست برنداری، قطعاً سنگسار می‌شوی».

26:117 او گفت: «پروردگارا، قومم مرا دروغگو انگاشتند؛

26:118 پس میان من و آنان داوری کن و من و مؤمنانی را که همراهم هستند نجات بده».

26:119 او و افرادی را که همراهش بودند، در [آن] کشتیِ آکنده [از انسان و حیوان و کالا] نجات دادیم

26:120 و باقی‌ماندگان را غرق کردیم.

26:121 قطعاً در این [ماجرا] نشانه‌ای [برای عبرت گرفتن] است؛ و[لی] بیشتر آنان مؤمن نبودند.

26:122 و بی‌تردید، پروردگارت همان شکست‌ناپذیر مهربان است.

26:123 [قوم] عاد [نیز] پیامبران را دروغگو انگاشتند.

26:124 آنگاه‌ که برادر‌شان هود به آنان گفت: «آیا [از الله] پروا نمی‌کنید؟»

26:125 به راستی، من پیامبری امین برای شما هستم.

26:126 پس، از الله پروا کنید و مطیع [دستورهای] من باشید.

26:127 و من [در برابر رسالتم] هیچ پاداشی از شما نمی‌خواهم. پاداش من، تنها بر [عهدۀ] پروردگار جهانیان است.

26:128 آیا بر هر مکان بلندی، بنایی برافراشته می‌سازید [و در آن] بيهوده‌كارى می‌کنید؟!

26:129 و قصر‌ها و قلعه‌هایی محکم و استوار بنا می‌کنید؛ گویی [در دنیا] جاودانید.

26:130 و چون [به کسی] حمله‌ور می‌شوید، [بی‌رحم و] ظالمانه حمله می‌کنید.

26:131 از الله پروا کنید و مطیع [دستورهای] من باشید.

26:132 و از ذاتی پروا کنید كه [نعمت‌هایی چنان فراوان] به شما عطا کرده است كه خود، [آنها را بهتر] مى‌دانید.

26:133 او به شما چهارپایان و فرزندان [بسیار] عطا کرده است

26:134 و باغ‌ها و چشمه‌سار‌‌ها.

26:135 به راستی که من از عذاب روزی بزرگ بر شما می‌ترسم».

26:136 آنان گفتند: «چه ما را پند بدهی یا ندهی، برایمان یکسان است [و از تو اطاعت نمی‌کنیم].