Маркази тарҷумаи Равод — 372

26:112 [Нуҳ] Гуфт: «Ман ба он чи онон [дар гузашта] мекарданд, чи донише дорам?

26:113 Ҳисоби онон танҳо бо Парвардигори ман аст. Агар мефаҳмед [чунин сухани газофе нагӯед]

26:114 Ва ман [ҳаргиз] муъминонро тард [дур] намекунам

26:115 Ман ҷуз бимдиҳандаи ошкор нестам»

26:116 Онон гуфтанд: «Эй Нуҳ, агар [аз даъватат] даст барнадорӣ, ҳатман, сангсор мешавӣ»

26:117 Ӯ гуфт: «Парвардигоро, қавмам маро дурӯғгӯ ангоштанд

26:118 Пас, миёни ману эшон доварӣ кун ва маро ва муъминонеро, ки ҳамроҳам ҳастанд, наҷот бидеҳ»

26:119 Пас, ӯ ва афродеро, ки ҳамроҳаш буданд, дар [он] киштии оганда [ пур аз инсону ҳайвон] наҷот додем

26:120 Ва боқимондагонро ғарқ кардем

26:121 Ҳатман, дар ин [моҷаро] нишонае [барои ибрат гирифтан] аст, вале бештарашон муъмин набуданд

26:122 Ва бе тардид, Парвардигорат ҳамон шикастнопазири меҳрубон аст

26:123 [Қавми] Од паёмбаронро дурӯғгӯ ангоштанд

26:124 Он гоҳ ки бародарашон Ҳуд ба онон гуфт: «Оё [аз Аллоҳ таоло] парво намекунед?”

26:125 Ба ростӣ, ман барои шумо паёмбари амин ҳастам

26:126 Пас, аз Аллоҳ таоло парво кунед ва мутеи [дастурҳои] ман бошед

26:127 Ва ман [дар баробари рисолатам] ҳеҷ подоше аз шумо намехоҳам. Подоши ман танҳо бар [уҳдаи] Парвардигори ҷаҳониён аст

26:128 Оё бар ҳар макони баланде биное беҳуда месозед?

26:129 Ва қасрҳо ва қалъаҳои муҳкаму устувор бино мекунед, гӯиё [дар дунё] ҷовидонаед

26:130 Ва чун [ба касе] ҳамлавар мешавед, [бераҳм ва] золимона ҳамла мекунед

26:131 Пас, аз Аллоҳ таоло парво кунед ва мутеи [дастурҳои] ман бошед

26:132 Ва аз касе парво кунед, ки ба шумо [неъматҳое чунон фаровон] ато кардааст, ки худ [онҳоро беҳтар] медонед

26:133 Ӯ ба шумо чаҳорпоёну фарзандон [-и бисёр] ато кардааст

26:134 Ва боғҳо ва чашмасорҳо

26:135 Ба ростӣ, ки ман аз азоби рӯзи бузург бар шумо метарсам”

26:136 Онон гуфтанд: “Чи моро панд бидиҳӣ, ё надиҳӣ, бароямон яксон аст [ва аз ту тоат намекунем]