Маркази тарҷумаи Равод — 371

26:84 Ва бароям дар ояндагон овозаи нек қарор бидеҳ

26:85 Ва маро аз ворисони биҳишти пурнеъмат бигардон

26:86 Ва падарамро биёмурз, [ки] бе тардид, дар зумраи гумроҳон буд

26:87 Ва рӯзе, ки [мардум] барангехта мешаванд, маро расво [ва шарманда] насоз

26:88 Ҳамон рӯзе, ки молу фарзандон суде намебахшанд

26:89 Магар касе, ки бо қалби пок [ва холӣ аз ширку нифоқ ва риё] ба пешгоҳи Аллоҳ таоло биёяд»

26:90 Ва [он рӯз] биҳишт барои парҳезкорон наздик мегардад

26:91 Ва дузах барои гумроҳон ошкор мешавад

26:92 Ва ба онон гуфта мешавад: «Он чи ба ҷои Аллоҳ таоло мепарастидед, [акнун] куҷо ҳастанд?

26:93 Оё [онҳо дар баробари азоби илоҳӣ] ёриатон мекунанд ё [ҳатто худ]-ро ёрӣ медиҳанд?»

26:94 Пас, онҳо [бутҳо] ҳамроҳи гумроҳон дар он [оташи ҳавлангез] афканда мешаванд

26:95 Ва [ҳамроҳи] тамоми лашкариёни Иблис

26:96 Дар он ҷо [мушрикон] дар ҳоли ситез [бо маъбудони ботил] мегӯянд:

26:97 «Ба Аллоҳ таоло савганд, ки мо дар гумроҳии ошкоре будем»

26:98 Он гоҳ ки шуморо бо Парвардигори ҷаҳониён баробар медонистем

26:99 Ва моро касе ҷуз муҷримон гумроҳ накард

26:100 Пас, [акнун] на ҳеҷ шафоатгаре дорем

26:101 Ва на ҳеҷ дӯсти меҳрубоне

26:102 Пас, кош бозгаште [ба дунё] доштем ва дар зумраи муъминон қарор мегирифтем»

26:103 Ҳатман, дар ин [моҷаро] нишонае [барои ибрат гирифтан] аст, вале бештарашон муъмин набуданд

26:104 Ва бе тардид, Парвардигорат ҳамон шикастнопазири меҳрубон аст

26:105 Қавми Нуҳ паёмбаронро дурӯғгӯ ангоштанд

26:106 Он гоҳ ки бародарашон Нуҳ ба онон гуфт: «Оё [аз Аллоҳ таоло] парво намекунед?»

26:107 Ба ростӣ, ман барои шумо паёмбари амин ҳастам

26:108 Пас, аз Аллоҳ таоло парво кунед ва мутеи [дастурҳои] ман бошед

26:109 Ва ман [дар баробари рисолатам] ҳеҷ подоше аз шумо намехоҳам. Подоши ман танҳо бар [уҳдаи] Парвардигори ҷаҳониён аст

26:110 Пас, аз Аллоҳ таоло парво кунед ва мутеи [дастурҳои] ман бошед»

26:111 Онон гуфтанд: «Оё ба ту имон биёварем, дар ҳоле ки [фақат] фурӯмоягон] аз ту пайравӣ кардаанд?»