Tefsiri i Saadiut
قَالَ بَصُرْتُ بِمَا لَمْ يَبْصُرُوا۟ بِهِۦ فَقَبَضْتُ قَبْضَةً مِّنْ أَثَرِ ٱلرَّسُولِ فَنَبَذْتُهَا وَكَذَٰلِكَ سَوَّلَتْ لِى نَفْسِى ﴿٩٦﴾
Samiriu tha: “Unë pashë atë që ata nuke panë. Unë mora një grusht(dhé) nga gjurma e të dërguarit (Xhibrilit)dhe ia hodha atij (viçit)..-Ai pa Xhibrilin (a.s) mbi një kalë, në momentin që sapo dolën nga deti dhe sapo Faraoni ishte mbytur së bashku me ushtrinë e tij. Sikurse kanë thënë mufesirinët, Samiriju mori një grusht dhé nga gjurma e kalit të Xhibrilit dhe e hodhi mbi viçin e derdhur prej stolive të shkrira.Ja, kështu më tha vetja ime.”. - Kështu më tha vetja ime, dhe pastaj ndodhi ajo që ndodhi. Atëherë, Musai i tha: