Tefsiri i Saadiut
قَالَ رَبِّ لِمَ حَشَرْتَنِىٓ أَعْمَىٰ وَقَدْ كُنتُ بَصِيرًا ﴿١٢٥﴾
Ai (që nuk besoi)do të thotë: “Zoti im, përse më ngrite të verbër, kur unë isha me sy?” - Unë në dynja shihja, përse tani nuk shoh? Përse u shndërrova në këtë gjendje kaq të shëmtuar dhe të tmerrshme?