الرحمن

كُلُّ مَنْ عَلَيْهَا فَانٍ هر چه بر روي زمين است دستخوش فناست ، وَيَبْقَى وَجْهُ رَبِّكَ ذُو الْجَلَالِ وَالْإِكْرَامِ و ذات پروردگار صاحب جلالت و اکرام توست که باقي مي ماند. فَبِأَيِّ آلَاء رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ پس کدام يک ، از نعمتهاي پروردگارتان را انکار مي کنيد ? (26 - 28) همۀ انسان‌ها و جن‌ها و جانورانی که روی زمین هستند، و همۀ مخلوقات فنا می‌شوند و از بین می‌روند و تنها خداوندِ زنده که هرگز نمی‌میرد باقی می‌ماند. «ذوالجلال و الاکرام» یعنی خداوندی که دارای عظمت و بزرگی و شکوه است، و از این رو تعظیم و بزرگداشت می‌شود و دارای اکرام است. اکرام؛ یعنی گستردگی فضل و بخششی که خداوند با آن دوستان و بندگان برگزیده‌اش را گرامی می‌دارد، و دوستانش او را دوست می‌دارند و رو به سوی او می‌آورند و او را بندگی و تعظیم می‌کنند. (﴿فَبِأَيِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ﴾) پس کدام یک از نعمت‌های پروردگارتان را دروغ می‌انگارید؟