تفسیر السعدی
فَبِأَىِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ ﴿٢١﴾
مَرَجَ الْبَحْرَيْنِ يَلْتَقِيَانِ دو دريا را پيش راند تا به هم رسيدند ، بَيْنَهُمَا بَرْزَخٌ لَّا يَبْغِيَانِ ميانشان حجابي است تا به هم در نشوند. فَبِأَيِّ آلَاء رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ پس کدام يک از نعمتهاي پروردگارتان را انکار مي کنيد ? يَخْرُجُ مِنْهُمَا اللُّؤْلُؤُ وَالْمَرْجَانُ از آن دو ، مرواريد و مرجان بيرون مي آيد. فَبِأَيِّ آلَاء رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ پس کدام يک از نعمتهاي پروردگارتان را انکار مي کنيد ?
(19 - 23) منظور از دو دریا، دریای شیرین و دریای شور است. آنها به هم میپیوندند و دریای شیرین در دریای شور میریزد و درنتیجه آمیخته میشوند امّا خداوند میانشان مانعی از زمین قرار داده است تا یکی به محدودۀ دیگری تجاوز نکند، و استفاده از هریک ممکن باشد. از دریای شیرین مردم مینوشند و با آن درختان و کشتزارهایشان را آبیاری میکنند؛ و با دریای شور هوا پاکیزه میشود و ماهی تولید میگردد و مروارید و مرجان از آن به دست میآید، و قرارگاه کشتی و لنجها میشود. پس کدامین نعمت از نعمتهای دینی و دنیوی پروردگار را تکذیب میکنید پس کدامین نعمت از نعمتهای دینی و دنیوی پروردگار را تکذیب میکنید