تفسیر السعدی
وَبِٱلْحَقِّ أَنزَلْنَـٰهُ وَبِٱلْحَقِّ نَزَلَ ۗ وَمَآ أَرْسَلْنَـٰكَ إِلَّا مُبَشِّرًا وَنَذِيرًا ﴿١٠٥﴾
وَبِالْحَقِّ أَنزَلْنَاهُ وَبِالْحَقِّ نَزَلَ وَمَا أَرْسَلْنَاكَ إِلاَّ مُبَشِّرًا وَنَذِيرًا و آن (= قرآن) را به حق فرو فرستاديم و به حق فرود آمده است، و تو را جز نويدرسان و بيم دهنده نفرستاديم.
(105) ما قرآنرا به حق نازل کردهایم تا بندگانرا امر و نهی نماید؛ و پاداش و سزایشانرا بیان کند، (﴿وَبِٱلۡحَقِّ نَزَلَ﴾) و بهراستی، و درحالی که از هر شیطان رانده شدهای محفوظ مانده، نازل شده است. (﴿وَمَآ أَرۡسَلۡنَٰكَ إِلَّا مُبَشِّرٗا وَنَذِيرٗا﴾) و تو را جز نویددهنده و ترساننده نفرستادهایم؛ تا هرکس را که از خداوند پیروی مینماید، به پاداش دنیا و آخرت نوید دهی؛ و هرکس را که از خداوند سرپیچی میکند، از عذاب دنیا و آخرت برحذر داری. و از این مطلب، بیان چیزی لازم میآید که به وسیلۀ آن مژده و بیم داده میشود.