تفسیر السعدی
وَلَوْ فَتَحْنَا عَلَيْهِم بَابًا مِّنَ ٱلسَّمَآءِ فَظَلُّوا۟ فِيهِ يَعْرُجُونَ ﴿١٤﴾
وَلَوْ فَتَحْنَا عَلَيْهِم بَابًا مِّنَ السَّمَاء فَظَلُّواْ فِيهِ يَعْرُجُونَ و اگر دري از آسمان بر آنان بگشايم و ايشان همواره از آن بالا بروند. لَقَالُواْ إِنَّمَا سُكِّرَتْ أَبْصَارُنَا بَلْ نَحْنُ قَوْمٌ مَّسْحُورُونَ بي گمان خواهند گفت:«قطعاً ما چشم بندي شده ايم، بلکه گروهي جادو شده هستيم».
(14 - 15) واگر معجزۀ بزرگی برای ایشان بیاید و دری از آسمان برآنان بگشاییم که از آن بالا بروند، وآن را به طور آشکار مشاهده کنند، بیگمان به خاطر ستمگری و عنادشان خواهند گفت: (﴿إِنَّمَا سُكِّرَتۡ أَبۡصَٰرُنَا﴾) قطعاً ما چشم بندی شدهایم؛ و چیزی را که واقعیت ندارد، میبینیم، و این معجزۀ بزرگ را انکار خواهند کرد. (﴿بَلۡ نَحۡنُ قَوۡمٞ مَّسۡحُورُونَ﴾) و میگویند: بلکه ما گروهی جادو شده هستیم؛ یعنی چیزی را که میبینیم، حقیقت ندارد، بلکه جادو است. و قومی که به این حالت از عناد و انکار رسیدهاند، امیدی به هدایتشان نیست. سپس خداوند نشانههاییرا بیان کرد که بر حقانیت آنچه که پیامبران آوردهاند، دلالت مینماید، و فرمود: