简明古兰经注
وَإِذَا مَسَّ ٱلْإِنسَـٰنَ ٱلضُّرُّ دَعَانَا لِجَنۢبِهِۦٓ أَوْ قَاعِدًا أَوْ قَآئِمًا فَلَمَّا كَشَفْنَا عَنْهُ ضُرَّهُۥ مَرَّ كَأَن لَّمْ يَدْعُنَآ إِلَىٰ ضُرٍّ مَّسَّهُۥ ۚ كَذَٰلِكَ زُيِّنَ لِلْمُسْرِفِينَ مَا كَانُوا۟ يَعْمَلُونَ ﴿١٢﴾
当处事过分的人遭遇疾病或灾难时，他卧着，或站着，或坐着谦恭地祈祷我，希望消灾避祸。当我应答了他的祈祷，消除了他的灾祸时，他便重蹈覆辙地作恶，如同不曾向我祈祷解除灾祸那样。正如这种人执迷不悟那样，过分的人由于不信仰而被自己的罪恶所迷惑，他们不会放弃罪恶。