Мухтасар тафсир
وَلَوْ أَنَّا كَتَبْنَا عَلَيْهِمْ أَنِ ٱقْتُلُوٓا۟ أَنفُسَكُمْ أَوِ ٱخْرُجُوا۟ مِن دِيَـٰرِكُم مَّا فَعَلُوهُ إِلَّا قَلِيلٌ مِّنْهُمْ ۖ وَلَوْ أَنَّهُمْ فَعَلُوا۟ مَا يُوعَظُونَ بِهِۦ لَكَانَ خَيْرًا لَّهُمْ وَأَشَدَّ تَثْبِيتًا ﴿٦٦﴾
Уларга бир-бирларини ўлдиришни ёки диёрларидан чиқишни буюрганимизда эди, бу фармонимизни жуда озчилиги бажарган бўларди. Шундай экан, Аллоҳ уларга бу қадар оғир ишни буюрмагани учун У Зотга ҳамд айтсинлар. Ўзларига қилинаётган Аллоҳга итоат этиш ҳақидаги панду насиҳатларга амал қилганларида эди, ўзларига яхшироқ ва иймонлари мустаҳкамроқ бўларди. Биз уларга улуғ савоб ато этиб, уларни Аллоҳга ва У Зотнинг жаннатига олиб борадиган йўлга муваффақ айлаган бўлардик.