Мухтасар тафсир
وَلَمَّا رَءَا ٱلْمُؤْمِنُونَ ٱلْأَحْزَابَ قَالُوا۟ هَـٰذَا مَا وَعَدَنَا ٱللَّهُ وَرَسُولُهُۥ وَصَدَقَ ٱللَّهُ وَرَسُولُهُۥ ۚ وَمَا زَادَهُمْ إِلَّآ إِيمَـٰنًا وَتَسْلِيمًا ﴿٢٢﴾
Мўминлар ўша фирқаларнинг устларига бостириб келаётганларини кўрган пайтларида: "Бу Аллоҳ ва Пайғамбари бизга ваъда қилган имтиҳон, синовдир, Аллоҳ ва Пайғамбари рост айтган экан, мана ҳақиқатан шу иш юз берди", дейдилар. Бу иш уларнинг Аллоҳга бўлган иймонларини ва итоатларини янада зиёда қилди.