مۇختەسەر تەفسىر
وَلَقَدْ مَكَّنَّـٰهُمْ فِيمَآ إِن مَّكَّنَّـٰكُمْ فِيهِ وَجَعَلْنَا لَهُمْ سَمْعًا وَأَبْصَـٰرًا وَأَفْـِٔدَةً فَمَآ أَغْنَىٰ عَنْهُمْ سَمْعُهُمْ وَلَآ أَبْصَـٰرُهُمْ وَلَآ أَفْـِٔدَتُهُم مِّن شَىْءٍ إِذْ كَانُوا۟ يَجْحَدُونَ بِـَٔايَـٰتِ ٱللَّهِ وَحَاقَ بِهِم مَّا كَانُوا۟ بِهِۦ يَسْتَهْزِءُونَ ﴿٢٦﴾
بىز ھۇد قەۋمىگە سىلەرگە بەرمىگەن ئىمكانىيەتلەرنى بەرگەن ئىدۇق. ئۇلارغا ئاڭلايدىغان قۇلاق، كۆرىدىغان كۆز، چۈشىنىدىغان قەلبلەرنى بەردۇق. لېكىن ئۇلارنىڭ قۇلاقلىرى، كۆزلىرى ۋە ئەقىللىرى ھېچنەرسىگە ئەسقاتمىدى، ئاللاھنىڭ ئازابى كەلگەن چاغدا ئۇلاردىن ئۇ ئازابنىمۇ قايتۇرالمىدى، چۈنكى ئۇلار ئاللاھنىڭ ئايەتلىرىگە كاپىر بولغاچقا، پەيغەمبىرى ھۇد ئاگاھلاندۇرغان چاغدا ئۆزلىرى مەسخىرە قىلغان ئازاب كەلگەن ئىدى.