مۇختەسەر تەفسىر
وَلَئِنْ أَذَقْنَـٰهُ رَحْمَةً مِّنَّا مِنۢ بَعْدِ ضَرَّآءَ مَسَّتْهُ لَيَقُولَنَّ هَـٰذَا لِى وَمَآ أَظُنُّ ٱلسَّاعَةَ قَآئِمَةً وَلَئِن رُّجِعْتُ إِلَىٰ رَبِّىٓ إِنَّ لِى عِندَهُۥ لَلْحُسْنَىٰ ۚ فَلَنُنَبِّئَنَّ ٱلَّذِينَ كَفَرُوا۟ بِمَا عَمِلُوا۟ وَلَنُذِيقَنَّهُم مِّنْ عَذَابٍ غَلِيظٍ ﴿٥٠﴾
ئەگەر بىز ئۇنىڭغا بېشىغا كەلگەن خاپىلىق ۋە كېسەللىكتىن كېيىن ساقلىق، بايلىق ۋە تەن ساغلاملىقىدىن ئىبارەت نېئمىتىمىزنى تېتىتساق، ئۇ چوقۇم: بۇ ئەسلىدىنلا ماڭا تېگىشلىك ئىدى. چۈنكى مەن ھەقىقەتەن مۇشۇنىڭغا لايىق ھەم شۇنىڭ ئىگىسىمەن. قىيامەتنىمۇ بولىدۇ دەپ ئويلىمايمەن. ناۋادا قىيامەت بولدى دېگەن تەقدىردىمۇ، مېنىڭ ئاللاھنىڭ دەرگاھىدا بايلىقىم ۋە مال - مۈلكۈم بولىدۇ، چۈنكى مەن شۇنىڭغا لايىق بولغاچقا، ئاللاھ ماڭا مۇشۇ دۇنيادىمۇ نېئمەتلەرنى ئاتا قىلغىنىدەك ئاخىرەتتىمۇ نېئمەتلەرنى ئاتا قىلىدۇ، دەيدۇ. بىز ئاللاھقا كاپىر بولغانلارغا ئۇلارنىڭ كۇپۇرلۇق ۋە گۇناھ - مەئسىيەتتىن ئىبارەت قىلمىشلىرىنى ئېيتىپ بېرىمىز ھەمدە ئۇلارغا ئەڭ قاتتىق ئازابنى تېتىتىمىز.