مۇختەسەر تەفسىر
وَهُمْ يَصْطَرِخُونَ فِيهَا رَبَّنَآ أَخْرِجْنَا نَعْمَلْ صَـٰلِحًا غَيْرَ ٱلَّذِى كُنَّا نَعْمَلُ ۚ أَوَلَمْ نُعَمِّرْكُم مَّا يَتَذَكَّرُ فِيهِ مَن تَذَكَّرَ وَجَآءَكُمُ ٱلنَّذِيرُ ۖ فَذُوقُوا۟ فَمَا لِلظَّـٰلِمِينَ مِن نَّصِيرٍ ﴿٣٧﴾
ئۇلار يالۋۇرۇپ يۇقىرى ئاۋاز بىلەن چوقان سېلىشىپ: ئى پەرۋەردىگارىمىز! بىزنى دوزاختىن چىقىرىۋەتسەڭ، رازىلىقىڭغا ئېرىشىپ، ئازابىڭدىن قۇتۇلۇشىمىز ئۈچۈن ئىلگىرى دۇنيادا قىلغاندىن باشقا ياخشى ئەمەللەرنى قىلىۋالساق، دېيىشىدۇ. ئاللاھ ئۇلارغا جاۋابەن: بىز سىلەرگە پەند - نەسىھەت ئېلىشقا بەل باغلىغان كىشى پەند - نەسىھەت ئېلىپ، ئاللاھقا تەۋبە قىلىپ، ياخشى ئەمەللەرنى قىلىۋالغۇدەك ئۆمۈر بەرمىدۇقمۇ؟ سىلەرنى ئاللاھنىڭ ئازابىدىن ئاگاھلاندۇرىدىغان پەيغەمبەر كەلمىدىمۇ؟ بۇنچە ئىشلاردىن كېيىن ئەمدى سىلەرنىڭ باھانە - سەۋەبلىرىڭلار ئاقمايدۇ. شۇڭا ئەمدى دوزاخ ئازابىنى تېتىڭلار. كۇپۇرلۇق ۋە گۇناھ - مەئسىيەتلەر بىلەن ئۆزلىرىگە زۇلۇم قىلغانلارنى ئاللاھنىڭ ئازابىدىن قۇتۇلدۇرالايدىغان ياكى ئۇلاردىن ئازابنى يەڭگىللىتەلەيدىغان بىرەر ياردەمچى بولمايدۇ، دەيدۇ.