مۇختەسەر تەفسىر
فَلَمَّا قَضَيْنَا عَلَيْهِ ٱلْمَوْتَ مَا دَلَّهُمْ عَلَىٰ مَوْتِهِۦٓ إِلَّا دَآبَّةُ ٱلْأَرْضِ تَأْكُلُ مِنسَأَتَهُۥ ۖ فَلَمَّا خَرَّ تَبَيَّنَتِ ٱلْجِنُّ أَن لَّوْ كَانُوا۟ يَعْلَمُونَ ٱلْغَيْبَ مَا لَبِثُوا۟ فِى ٱلْعَذَابِ ٱلْمُهِينِ ﴿١٤﴾
سۇلايماننىڭ جېنىنى ئالغىنىمىزدا ئۇ يۆلىنىپ تۇرغان ھاسىسىنى قۇرت يېمىگەن بولسا جىنلار ئۇنىڭ ئۆلۈپ كەتكەنلىكىنى ئۇقالمىغان ئىدى. سۇلايمان يىقىلغان چاغدا جىنلارغا ئۆزلىرىنىڭ غەيبنى بىلمەيدىغانلىقى ئايدىڭ بولدى. چۈنكى ئۇلار غەيبنى بىلىدىغان بولسا ئىدى، ھەرگىزمۇ خارلىغۇچى ئازاب ئىچىدە ئۇزۇن قالمىغان بولاتتى. ئۇ خارلىغۇچى ئازاب بولسا ئۇلار سۇلايمان ئەلەيھىسسالامنى تىرىك، ئۆزلىرىنى كۆزىتىپ تۇرىدۇ، دەپ ئويلاپ (ئۇ ئۆلۈپ كەتكەندىن كېيىنمۇ) ئۇنىڭ ئۈچۈن ئۈزلۈكسىز قىلغان جاپالىق ئەمگەك ئىدى.