مۇختەسەر تەفسىر
مَّا كَانَ عَلَى ٱلنَّبِىِّ مِنْ حَرَجٍ فِيمَا فَرَضَ ٱللَّهُ لَهُۥ ۖ سُنَّةَ ٱللَّهِ فِى ٱلَّذِينَ خَلَوْا۟ مِن قَبْلُ ۚ وَكَانَ أَمْرُ ٱللَّهِ قَدَرًا مَّقْدُورًا ﴿٣٨﴾
پەيغەمبەرنىڭ بېقىۋالغان ئوغلى (قويۇپ بەرگەن) ئايالىنى نىكاھىغا ئېلىشتىن ئىبارەت ئاللاھ ھالال قىلغان ئىشتا ئۇنىڭغا گۇناھ ۋە سىقىلىش بولمايدۇ، ئەمەلىيەتتە ئۇ بۇ ئىشتا ئۆزىدىن ئىلگىرىكى پەيغەمبەرلەرنىڭ يولىغا ئەگەشكەن بولۇپ، ئۇ پۈتۈن پەيغەمبەرلەر ئىچىدە يوق ئىشنى پەيدا قىلغىنى يوق. -بۇ نىكاھنىڭ تاماملىنىپ، (شۇ ئارقىلىق) بالا بېقىۋېلىش ئىشىنىڭ ئەمەلدىن قالدۇرۇشى پەيغەمبەرنىڭ ئىختىيارلىقىدىكى ئىش ئەمەس- بۇ ئاللاھ ھۆكۈم قىلغان ئىشتۇركى، ئاللاھنىڭ ھۆكمى چوقۇم ئەمەلگە ئاشىدۇ، ئۇنى توسۇپ قالغۇچى بولمايدۇ.