مۇختەسەر تەفسىر
وَمِنَ ٱلنَّاسِ مَن يَعْبُدُ ٱللَّهَ عَلَىٰ حَرْفٍ ۖ فَإِنْ أَصَابَهُۥ خَيْرٌ ٱطْمَأَنَّ بِهِۦ ۖ وَإِنْ أَصَابَتْهُ فِتْنَةٌ ٱنقَلَبَ عَلَىٰ وَجْهِهِۦ خَسِرَ ٱلدُّنْيَا وَٱلْـَٔاخِرَةَ ۚ ذَٰلِكَ هُوَ ٱلْخُسْرَانُ ٱلْمُبِينُ ﴿١١﴾
بىر قىسىم كىشىلەر ئاللاھقا شەك بىلەن، تۇراقسىز ھالەتتە ئىبادەت قىلىدۇ، ئەگەر ئۇنىڭغا ساقلىق ۋە بايلىق دېگەندەك ياخشىلىق يەتسە ئىمانى ۋە ئاللاھقا بولغان ئىبادىتىنى داۋاملاشتۇرىدۇ، ئەگەر ئۇنىڭغا كېسەللىك ۋە پېقىرلىق دېگەندەك بىرەر مۇسىبەت يەتسە، ئۇنى دىنىدىن كۆرۈپ، دىندىن يېنىۋېلىپ دۇنياسىنى زىيانغا ئۇچرىتىدۇ. ئۇنىڭ كۇپرىسى دۇنيادىن ئۇنىڭ ئۈچۈن پۈتۈلمىگەن ھېچنەرسىنى زىيادە قىلالمايدۇ. ئۇ ئاللاھنىڭ ئازابىغا دۇچار بولۇش ئارقىلىق ئاخىرىتىنىمۇ زىيان تارتىدۇ، مانا بۇ ئوپئوچۇق زىياندۇر.