مۇختەسەر تەفسىر
قَالُوا۟ يَـٰٓأَبَانَا مَا لَكَ لَا تَأْمَ۫نَّا عَلَىٰ يُوسُفَ وَإِنَّا لَهُۥ لَنَـٰصِحُونَ ﴿١١﴾
ئۇلار يۇسۇفنى يىراق جايغا تاشلىۋېتىشكە تىل بىرىكتۈرۈۋالغاندىن كېيىن ئاتىسى يەئقۇبقا: ئەي دادا! نېمىشقا يۇسۇفنىڭ ئىشىدا بىزگە ئىشەنمەيسەن؟ ھالبۇكى بىز ئۇنىڭغا كۆيۈنىمىز، ئۇنى زىيان - زەخمەتتىن قوغدايمىز، تاكى ئۇ ساق - سالامەت يېنىڭغا قايتقانغا قەدەر ئۇنى ھىمايە قىلىپ، ھالىدىن خەۋەر ئالىمىز. شۇنداق تۇرسىمۇ يەنە نېمىشقا ئۇنى بىز بىلەن بىرگە ئەۋەتكىلى ئۇنىمايسەن؟ دېيىشتى.