อัล-มุคตะศ็อร
وَمَآ أَرْسَلْنَا مِن رَّسُولٍ إِلَّا لِيُطَاعَ بِإِذْنِ ٱللَّهِ ۚ وَلَوْ أَنَّهُمْ إِذ ظَّلَمُوٓا۟ أَنفُسَهُمْ جَآءُوكَ فَٱسْتَغْفَرُوا۟ ٱللَّهَ وَٱسْتَغْفَرَ لَهُمُ ٱلرَّسُولُ لَوَجَدُوا۟ ٱللَّهَ تَوَّابًا رَّحِيمًا ﴿٦٤﴾
และเราไม่ได้ส่งเราะสูลคนใดมา นอกจากเพื่อให้เขาได้รับการเชื่อฟังในสิ่งที่เขาได้สั่ง ด้วยพระประสงค์ของอัลลอฮ์และพระกำหนดของพระองค์ และหากพวกเขาได้มาหาเจ้า -โอ้เราะสูลเอ๋ย- หลังจากที่พวกเขาได้อธรรมต่อตัวเอง ด้วยการกระทำในสิ่งที่เป็นการฝ่าฝืน ในขณะที่เจ้ายังมีชีวิตอยู่ ด้วยสภาพเป็นผู้ที่ยอมรับต่อสิ่งที่พวกเขาได้กระทำ เศร้าโศกเสียใจ กลับเนื้อกลับตัว(เตาบัต) และพวกเขาก็ได้ขออภัยโทษต่ออัลลอฮ์ และเจ้าก็ได้ขออภัยโทษให้แก่พวกเขา แน่นอน พวกเขาก็ย่อมพบว่าอัลลอฮ์นั้นคือผู้ทรงอภัยโทษให้แก่พวกเขา ผู้ทรงเมตตาต่อพวกเขาเสมอ