الزمر

อัลลอฮ์ทรงยกอุทาหรณ์แก่ผู้ตั้งภาคีและผู้ศรัทธาด้วยชายคนหนึ่งที่เป็นทาสซึ่งเขาเป็นหุ้นส่วนของคนหลายคน พวกเขาขัดแย้งไม่ลงรอยกัน หากทำให้คนหนึ่งพอใจอีกคนก็ไม่พอใจ ดังนั้นเขาอยู่ในสภาพที่สับสน และชายอีกคนหนึ่งซึ่งเป็นทาสของชายคนหนึ่งมีเจ้าของเพียงผู้เดียว เขารู้ถึงเจตนาของนายเขา จึงทำให้เขารู้สึกสงบและไม่กังวลอะไร ทั้งสองคนนี้จะไม่เท่าเทียมกัน การสรรเสริญทั้งมวลเป็นของอัลลอฮ์ แต่ว่าส่วนมากของพวกเขาไม่รู้ ดังนั้นพวกเขาจึงตั้งภาคีต่อสิ่งอื่นจากอัลลอฮ์เคียงคู่กับพระองค์