อัล-มุคตะศ็อร
فَلَمَّا قَضَيْنَا عَلَيْهِ ٱلْمَوْتَ مَا دَلَّهُمْ عَلَىٰ مَوْتِهِۦٓ إِلَّا دَآبَّةُ ٱلْأَرْضِ تَأْكُلُ مِنسَأَتَهُۥ ۖ فَلَمَّا خَرَّ تَبَيَّنَتِ ٱلْجِنُّ أَن لَّوْ كَانُوا۟ يَعْلَمُونَ ٱلْغَيْبَ مَا لَبِثُوا۟ فِى ٱلْعَذَابِ ٱلْمُهِينِ ﴿١٤﴾
เมื่อเราได้ตัดสินให้สุลัยมานเสียชีวิต ญินไม่ได้รับรู้ว่าแท้จริงเขาได้เสียชีวิตไปแล้ว เว้นแต่หลังจากที่ปลวกได้กัดกินไม้เท้าที่สุลัยมานพิงอยู่ และเมื่อสุลัยมานได้ล้มลง ทำให้เหล่าญินรับรู้ว่าพวกเขานั้นไม่รู้ในสิ่งเร้นลับ เพราะถ้าหากพวกเขารู้ถึงสิ่งนั้นแล้ว แน่นอนพวกเขาคงไม่ตกอยู่ในการลงโทษอันอัปยศ นั่นคือสภาพการทำงานที่หนักของพวกเขาแก่สุลัยมาน เพราะพวกเขาคิดว่าสุลัยมานนั้นยังมีชีวิตอยู่กำลังเฝ้าดูพวกเขา