อัล-มุคตะศ็อร
مَّا كَانَ عَلَى ٱلنَّبِىِّ مِنْ حَرَجٍ فِيمَا فَرَضَ ٱللَّهُ لَهُۥ ۖ سُنَّةَ ٱللَّهِ فِى ٱلَّذِينَ خَلَوْا۟ مِن قَبْلُ ۚ وَكَانَ أَمْرُ ٱللَّهِ قَدَرًا مَّقْدُورًا ﴿٣٨﴾
ไม่เป็นความผิดหรือความลำบากใจอะไรสำหรับนบีในสิ่งที่อัลลอฮ์ได้อนุญาตให้มีการสมรสกับภรรยาของลูกบุญธรรม และในการนี้เป็นการปฏิบัติตามแบบอย่างของบรรดานบีที่มาก่อนหน้าเขา ไม่ใช่ว่าท่านเป็นคนแรกที่ได้อุตริขึ้นมาในหมู่บรรดาเราะซูลทั้งหลายในเรื่องดังกล่าวนั้น และสิ่งใดที่อัลลอฮ์ได้กำหนดแก่ท่าน -ด้วยการให้เกิดการแต่งงานอย่างสมบรณ์และยกเลิกการเป็นบุตรบุญธรรม และไม่มีสิทธิ์สำหรับนบีที่จะคิดหรือจะเลือกใดๆ- มันเป็นกำหนดที่ต้องเกิดขึ้น ไม่มีทางหลีกเลี่ยงได้