อัล-มุคตะศ็อร
وَٱلَّذِينَ إِذَا فَعَلُوا۟ فَـٰحِشَةً أَوْ ظَلَمُوٓا۟ أَنفُسَهُمْ ذَكَرُوا۟ ٱللَّهَ فَٱسْتَغْفَرُوا۟ لِذُنُوبِهِمْ وَمَن يَغْفِرُ ٱلذُّنُوبَ إِلَّا ٱللَّهُ وَلَمْ يُصِرُّوا۟ عَلَىٰ مَا فَعَلُوا۟ وَهُمْ يَعْلَمُونَ ﴿١٣٥﴾
และพวกเขา (บรรดาผู้ยำเกรง) เมื่อพวกเขาละเมิดกระทำบาปใหญ่ หรืออธรรมต่อตัวเองด้วยการละเมิดกระทำบาปเล็ก พวกเขาจะรำลึกถึงอัลลอฮ์ และรำลึกถึงคำขู่ของพระองค์ที่มีต่อบรรดาผู้กระทำบาปและสัญญาของพระองค์ที่มีต่อบรรดาผู้ยำเกรง แล้วขอจากพระองค์ให้ทรงปกปิดบาปต่าง ๆ ของพวกเขาอย่างเสียใจและอย่าได้เอาผิดพวกเขากับบาปเหล่านั้น เพราะไม่มีผู้ใดสามารถให้อภัยโทษได้นอกจากอัลลอฮ์เท่านั้น และพวกเขามิได้กระทำบาปอีกต่อไป โดยที่พวกเขารู้ดีว่าพวกเขาเป็นผู้กระทำบาป และอัลลอฮ์เป็นผู้ทรงอภัยโทษบาปทั้งหลาย