อัล-มุคตะศ็อร
وَمِنَ ٱلنَّاسِ مَن يَعْبُدُ ٱللَّهَ عَلَىٰ حَرْفٍ ۖ فَإِنْ أَصَابَهُۥ خَيْرٌ ٱطْمَأَنَّ بِهِۦ ۖ وَإِنْ أَصَابَتْهُ فِتْنَةٌ ٱنقَلَبَ عَلَىٰ وَجْهِهِۦ خَسِرَ ٱلدُّنْيَا وَٱلْـَٔاخِرَةَ ۚ ذَٰلِكَ هُوَ ٱلْخُسْرَانُ ٱلْمُبِينُ ﴿١١﴾
ในหมู่มนุษย์นั้นมีผู้ที่สับสนซึ่งอิบาดะฮ์ต่ออัลลอฮ์ด้วยความสงสัย ซึ่งหากเขาประสบกับความดีด้วยการมีสุขภาพที่ดีและความมั่งคั่ง เขาก็จะยังคงศรัทธาและเคารพภักดีต่ออัลลอฮ์ต่อไป แต่ถ้าหากเขาประสบกับบททดสอบด้วยโรคภัยหรือความยากจน เขาก็จะสิ้นหวังในศาสนาของเขาและละทิ้งศาสนาไป เขาก็จะเป็นผู้ที่ขาดทุนบนโลกนี้ ดังนั้นการปฏิเสธศรัทธาของเขาไม่ได้ทำให้เขาได้รับอะไรเพิ่มจากดุนยาของเขา จากสิ่งที่ไม่ได้บันทึกไว้ให้แก่เขา และเขาจะขาดทุนในโลกหน้าโดยการที่เขาจะต้องพบกับบทลงโทษของอัลลอฮ์ เหล่านั้นคือการขาดทุนอย่างชัดแจ้ง