النحل

และอัลลอฮ์ได้ทรงยกอีกอุทาหรณ์หนึ่ง เพื่อตอบโต้พวกเขา คือการเปรียบเทียบชายสองคน หนึ่งในนั้น เป็นคนใบ้ ไม่ได้ยิน พูดไม่ได้ และไม่เข้าใจ อันเนื่องด้วยหูที่หนวกและเป็นใบ้ เขาไม่สามารถช่วยเหลือแม้กระทั่งตัวของเขาเองและก็ผู้อื่น และต้องเป็นภาระแก่ผู้ที่อุปการะเขาและดูแลเขา ไม่ว่าจะส่งเขาไปที่แห่งใด เขาจะไม่นำความดีใด ๆ มาเลย และเขาก็ไม่ประสบความสำเร็จแต่อย่างใด คนที่มีสภาพเช่นนี้จะเหมือนกับคนที่ฟังและพูดได้ปกติกระนั้นหรือ เพราะประโยชน์ของเขานั้นหลากหลาย เขาเป็นผู้ที่คอยกำชับผู้คนด้วยความยุติธรรม และเขาก็เป็นผู้ที่ซื่อสัตย์ต่อตัวเอง และเขาก็อยู่บนหนทางที่ชัดเจนไร้ซึ่งความครุมเครือและความเองเอียงใดๆ?! โอ้บรรดาผู้ตั้งภาคีทั้งหลาย พวกเจ้าเอาอัลลอฮ์ผู้ซึ่งมีคุณลักษณะที่สูงส่งและสมบูรณ์ ไปเทียบกับบรรดาเจว็ดของพวกเจ้าที่ไม่ได้ยิน พูดไม่ได้ และมันก็ไม่ได้นำมาซึ่งประโยชน์และไม่สามารถขจัดทุกข์ได้กระนั้นหรือ?!