อัล-มุคตะศ็อร
قَالُوا۟ يَـٰلُوطُ إِنَّا رُسُلُ رَبِّكَ لَن يَصِلُوٓا۟ إِلَيْكَ ۖ فَأَسْرِ بِأَهْلِكَ بِقِطْعٍ مِّنَ ٱلَّيْلِ وَلَا يَلْتَفِتْ مِنكُمْ أَحَدٌ إِلَّا ٱمْرَأَتَكَ ۖ إِنَّهُۥ مُصِيبُهَا مَآ أَصَابَهُمْ ۚ إِنَّ مَوْعِدَهُمُ ٱلصُّبْحُ ۚ أَلَيْسَ ٱلصُّبْحُ بِقَرِيبٍ ﴿٨١﴾
บรรดามลาอิกะฮ์จึงกล่าวแก่ลูฏว่า “โอ้ลูฏเอ๋ย แท้จริงพวกเราคือทูตที่อัลลอฮฺมา กลุ่นชนของท่านไม่สามารถนำความชั่วร้ายมาสู่ท่านได้ ดังนั้นท่านจงออกไปพร้อมกับครอบครัวของท่านจากหมู่บ้านแห่งนี้ในเวลากลางคืนที่มืดสนิท แล้วคนใดในหมู่พวกท่านอย่าได้เหลียวหลังมองกลับมา เว้นแต่ภริยาของท่าน ซึ่งนางจะหันมองกลับมาซึ่งเป็นการละเมิด เพราะเนื่องจากว่านางจะได้รับในสิ่งที่กลุ่มชนของท่านได้รับจากการลงโทษ แท้จริงกำหนดการทำลายล้างพวกเขาคือตอนเช้าตรู่ และมันคือกำหนดการที่ใกล้เข้ามาแล้ว"