×

التوبة

ఆయత్ 117

అల్-ముఖ్తసర్

لَّقَد تَّابَ ٱللَّهُ عَلَى ٱلنَّبِىِّ وَٱلْمُهَـٰجِرِينَ وَٱلْأَنصَارِ ٱلَّذِينَ ٱتَّبَعُوهُ فِى سَاعَةِ ٱلْعُسْرَةِ مِنۢ بَعْدِ مَا كَادَ يَزِيغُ قُلُوبُ فَرِيقٍ مِّنْهُمْ ثُمَّ تَابَ عَلَيْهِمْ ۚ إِنَّهُۥ بِهِمْ رَءُوفٌ رَّحِيمٌ ﴿١١٧﴾

నిశ్చయంగా అల్లాహ్ దైవ ప్రవక్త సల్లల్లాహు అలైహి వసల్లం కపటులకు తబూక్ యుద్ధము నుండి వెనుక ఉండిపోయే విషయంలో అనుమతి ఇచ్చినందుకు మన్నించివేశాడు.మరియు ముహాజిరులు,అన్సారులు ఎవరైతే దాని నుండి వెనుక ఉండలేదు,కాని తబూక్ యుద్ధములో ఎండ తీవ్రత,తక్కువ బలము,శతృవుల అధిక బలము ఉండి కూడా వారు ఆయనను అనుసరించారు, వారినీ మన్నించాడు.వారిలోంచి ఒక వర్గము హృదయాలు మగ్గటానికి దగ్గరైన తరువాత వారు యుద్ధమును అందులో ఉన్న వారి పెద్ద కష్టము వలన దాన్ని వదలటానికి పూనుకున్నారు.ఆతరువాత అల్లాహ్ వారికి స్థిరత్వమును,యుద్ధమునకు బయలుదేరటానికి భాగ్యమును కలిగించాడు,వారిని మన్నించాడు.నిశ్చయంగా పరిశుద్ధుడైన ఆయన వారిపై దయ చూపేవాడు,కనికరించేవాడు.వారికి పశ్చాత్తప్పడే అనుగ్రహం కలిగించటం ,దానిని వారి నుండి స్వీకరించటం ఆయన కారుణ్యములో నుండే.