అల్-ముఖ్తసర్
فَتَرَى ٱلَّذِينَ فِى قُلُوبِهِم مَّرَضٌ يُسَـٰرِعُونَ فِيهِمْ يَقُولُونَ نَخْشَىٰٓ أَن تُصِيبَنَا دَآئِرَةٌ ۚ فَعَسَى ٱللَّهُ أَن يَأْتِىَ بِٱلْفَتْحِ أَوْ أَمْرٍ مِّنْ عِندِهِۦ فَيُصْبِحُوا۟ عَلَىٰ مَآ أَسَرُّوا۟ فِىٓ أَنفُسِهِمْ نَـٰدِمِينَ ﴿٥٢﴾
అప్పుడు ఓ ప్రవక్త మీరు చూస్తారు బలహీన విశ్వాసం ఉన్న కపటవాదులు యూదులు మరియు క్రైస్తవులతో ఇలా పలుకుతూ స్నేహం చేయటం ప్రారంభిస్తారు : వీరందరు గెలుస్తారని మరియు దేశం వారిదై వారు మాపై బలవంతాన ఆధిక్యతను చూపుతారని మేము భయపడుతున్నాము. బహుశా అల్లాహ్ తన ప్రవక్తకు మరియు విశ్వాసపరులకు విజయమును కలిగించవచ్చు లేదా తన వద్ద నుండి ఏదైన ఆదేశమును తీసుకుని రావచ్చు దానితో యూదుల మరియు వారి అనుచరుల బలము (ఆధిక్యత) తొలగిపోవును. అప్పుడు వారితో స్నేహం చేయటంలో త్వరపడేవారు తమ హృదయముల్లో దాచి ఉంచిన కపటత్వముపై పశ్ఛాత్తాప్పడేవారు అయిపోతారు. దానితో జత చేయబడిన తప్పుడు కారణాలు నిర్వీర్యం అయిపోవటం వలన.