అల్-ముఖ్తసర్
قَالَ لَقَدْ ظَلَمَكَ بِسُؤَالِ نَعْجَتِكَ إِلَىٰ نِعَاجِهِۦ ۖ وَإِنَّ كَثِيرًا مِّنَ ٱلْخُلَطَآءِ لَيَبْغِى بَعْضُهُمْ عَلَىٰ بَعْضٍ إِلَّا ٱلَّذِينَ ءَامَنُوا۟ وَعَمِلُوا۟ ٱلصَّـٰلِحَـٰتِ وَقَلِيلٌ مَّا هُمْ ۗ وَظَنَّ دَاوُۥدُ أَنَّمَا فَتَنَّـٰهُ فَٱسْتَغْفَرَ رَبَّهُۥ وَخَرَّ رَاكِعًا وَأَنَابَ ۩ ﴿٢٤﴾
అప్పుడు దావూద్ అలైహిస్సలాం వారి మధ్య తీర్పునిచ్చారు. ఆరోపించే వ్యక్తిని ఉద్దేశించి ఇలా పలికారు : నిశ్చయంగా నీ సోదరుడు నీ గొర్రెను తన గొర్రెలతో కలపమని నిన్ను అడిగినప్పుడు నీకు అన్యాయం చేశాడు. మరియు నిశ్చయంగా భాగస్వాముల్లోంచి చాలా మంది ఒకరిపై ఒకరు అతని హక్కును తీసుకుని,అన్యాయం చేసి అతిక్రమిస్తారు. కాని విశ్వాసపరులు వారే సత్కర్మలు చేస్తారు. ఎందుకంటే వారు తమ భాగస్వాములపట్ల న్యాయం చేస్తారు. అన్యాయం చేయరు. ఇటువంటి గుణాలు కలిగినవారు చాలా తక్కువమంది ఉంటారు. మరియు దావూద్ అలైహిస్సలాం మేము ఈ తగాదా ద్వారా అతన్ని పరీక్షలో పడవేశామని పూర్తిగా నమ్మారు. అప్పుడు ఆయన తన ప్రభువుతో మన్నింపును వేడుకుని అల్లాహ్ సాన్నిద్యం కొరకు సాష్టాంగపడ్డారు. పశ్ఛాత్తాపంతో ఆయన వైపు మరలారు.