అల్-ముఖ్తసర్
قَالُوا۟ سُبْحَـٰنَكَ مَا كَانَ يَنۢبَغِى لَنَآ أَن نَّتَّخِذَ مِن دُونِكَ مِنْ أَوْلِيَآءَ وَلَـٰكِن مَّتَّعْتَهُمْ وَءَابَآءَهُمْ حَتَّىٰ نَسُوا۟ ٱلذِّكْرَ وَكَانُوا۟ قَوْمًۢا بُورًا ﴿١٨﴾
ఆరాధించబడేవారు ఇలా సమాధానమిస్తారు : ఓ మా ప్రభువా నీ కొరకు భాగస్వామి ఉండటం నుండి నీవు అతీతుడవు. నిన్ను వదిలి ఇతరులను మేము సంరక్షకులుగా చేసుకోవటం మాకు తగదు. అటువంటప్పుడు మేము ఎలా నిన్ను వదిలి మమ్మల్ని ఆరాధించమని నీ దాసులని పిలుస్తాము ?!. కాని నీవు ఈ ముష్రికులందరికి ఇహలోక సుఖభోగాల ద్వారా ప్రయోజనం చేకూర్చావు. మరియు వారి తాతముత్తాతలకు వారి కొరకు క్రమ క్రమంగా తీసుకుపోవటానికి ప్రయోజనం చేకూర్చావు చివరకు వారు నీ స్మరణను మరచిపోయారు. మరియు నీతోపాటు వారు ఇతరులను ఆరాధించారు. వారు తమ ప్రయాస వలన వినాశనమైన జనం అయ్యారు.