అల్-ముఖ్తసర్
وَرَبَطْنَا عَلَىٰ قُلُوبِهِمْ إِذْ قَامُوا۟ فَقَالُوا۟ رَبُّنَا رَبُّ ٱلسَّمَـٰوَٰتِ وَٱلْأَرْضِ لَن نَّدْعُوَا۟ مِن دُونِهِۦٓ إِلَـٰهًا ۖ لَّقَدْ قُلْنَآ إِذًا شَطَطًا ﴿١٤﴾
మరియు మేము వారి హృదయములను విశ్వాసము ద్వారా,దానిపై స్థిరత్వము ద్వారా,మాతృభూములను వదిలే విషయంలో సహనము చూపటం ద్వారా బలపరచాము. ఒక్కడైన అల్లాహ్ పై తమ విశ్వాసమును అవిశ్వాస రాజు ముందు వారు ప్రకటిస్తూ నిలబడినప్పుడు వారు అతనితో ఇలా పలికారు : మేము విశ్వాసమును కనబరచి మేము ఆరాధించిన మా ప్రభువు ఆకాశముల ప్రభువు,భూమి ప్రభువు. మేము ఆయనను వదిలి అబధ్ధముగా భావించబడిన దైవాలను ఆరాధించమంటే ఆరాధించము. ఒక వేళ మేము ఆయనను వదిలి ఇతరులను ఆరాధిస్తే అటువంటప్పుడు మేము ఖచ్చితంగా సత్యము నుండి దూరమయిన,దుర్మార్గమైన మాటను పలికేవారము.