అల్-ముఖ్తసర్
وَإِذَا مَسَّ ٱلْإِنسَـٰنَ ٱلضُّرُّ دَعَانَا لِجَنۢبِهِۦٓ أَوْ قَاعِدًا أَوْ قَآئِمًا فَلَمَّا كَشَفْنَا عَنْهُ ضُرَّهُۥ مَرَّ كَأَن لَّمْ يَدْعُنَآ إِلَىٰ ضُرٍّ مَّسَّهُۥ ۚ كَذَٰلِكَ زُيِّنَ لِلْمُسْرِفِينَ مَا كَانُوا۟ يَعْمَلُونَ ﴿١٢﴾
మితిమీరిన మనిషికి ఏదైన అనారోగ్యము లేదా దుస్థితి కలిగినప్పుడు అతడు అణుకువతో,నిమమ్రతతో తన ప్రక్కపై పడుకొని లేదా కూర్చొని లేదా నిలబడి తనకు ఉన్న కష్టము తొలగించబడుతుందని ఆశిస్తూ మమ్మల్ని వేడుకుంటాడు.ఎప్పుడైతే మేము అతని వేడుకోవటమును స్వీకరించి అతనిపై ఉన్న కష్టమును తొలగిస్తామో అతను తనకు కలిగిన కష్టమును తొలగించటము కొరకు మమ్మల్ని ఎప్పుడు వేడుకోనట్లుగా వెళ్ళిపోయాడు.తన మార్గభ్రష్టతలో కొనసాగుతూ ఈ విముఖత చూపే వాడి కొరకు ఆకర్షణీయంగా చేయబడినట్లే తమ అవిశ్వాసము ద్వారా హద్దులను అతిక్రమించే వారి కొరకు వారు పాల్పడిన అవిశ్వాసము,పాపకార్యాలు ఆకర్షణీయంగా చేయబడినవి.వారు వాటిని విడనాడరు.