අල්-මුඛ්තසර්
جَزَآؤُهُمْ عِندَ رَبِّهِمْ جَنَّـٰتُ عَدْنٍ تَجْرِى مِن تَحْتِهَا ٱلْأَنْهَـٰرُ خَـٰلِدِينَ فِيهَآ أَبَدًا ۖ رَّضِىَ ٱللَّهُ عَنْهُمْ وَرَضُوا۟ عَنْهُ ۚ ذَٰلِكَ لِمَنْ خَشِىَ رَبَّهُۥ ﴿٨﴾
ඔවුන්ගේ පරමාධිපති අබියස ඔවුනට හිමි කුසල් වනුයේ, මාලිගා හා ගස් අතරින් ගලා බස්නා ගංගා සහිත ස්වර්ග උයන්ය. ඔවුහු එහි සදාතනිකයෝ වන්නාහුය. ඔවුන් අල්ලාහ්ව විශ්වාස කළ බැවින්ද ඔහුට ඔවුන් අවනත වූ බැවින්ද අල්ලාහ් ඔවුන්ව පිළිගත්තේය. ඔවුහු ද ඔහුගේ ආශිර්වාදය ලබා ගත් බැවින් තෘප්තියට පත් වූහ. එම ආශිර්වාදය ලබා ගන්නේ තම පරමාධිපතිට බිය වී ඔහුගේ අණ ක්රියාත්මක කොට ඔහු වැළැක්වූ දැයින් වැළකී සිටින්නන්ය.