අල්-මුඛ්තසර්
فَأَمَّا ٱلْإِنسَـٰنُ إِذَا مَا ٱبْتَلَىٰهُ رَبُّهُۥ فَأَكْرَمَهُۥ وَنَعَّمَهُۥ فَيَقُولُ رَبِّىٓ أَكْرَمَنِ ﴿١٥﴾
එහෙයින්, මිනිසා යනු: ඔහුගේ පරමාධිපති ඔහුට ධනය, දරුවන් හා හිසට නිවහනක් පිරිනමා ඔහුව ගරු කොට පරීක්ෂාවට ලක් කළ විට, අල්ලාහ් විසින් තමන්ට ගෞරවය පිරිනමනු ලැබ ඇතැයි සිතීම ඔහුගේ ස්වභාවයයි. එවිට ඔහු “මාගේ පරමාධිපති මට ගරු කොට ඇත. එය මාගේ තත්ත්වයට ගරු ගිරීමක් වශයෙන් පිරිනමා ඇත” යැයි පවසයි.