අල්-මුඛ්තසර්
ذَٰلِكَ أَدْنَىٰٓ أَن يَأْتُوا۟ بِٱلشَّهَـٰدَةِ عَلَىٰ وَجْهِهَآ أَوْ يَخَافُوٓا۟ أَن تُرَدَّ أَيْمَـٰنٌۢ بَعْدَ أَيْمَـٰنِهِمْ ۗ وَٱتَّقُوا۟ ٱللَّهَ وَٱسْمَعُوا۟ ۗ وَٱللَّهُ لَا يَهْدِى ٱلْقَوْمَ ٱلْفَـٰسِقِينَ ﴿١٠٨﴾
ඉහත සඳහන් පරිදි සලාතයෙන් පසු සාක්ෂිකරුවන් දෙදෙනාගේ දිවුරීම ගනු ලබනුයේ ඔවුන් දෙදෙනාගේ සාක්ෂියෙහි සැක ඇති වූ අවස්ථාවක හා ඔවුන් දෙදෙනා සාක්ෂිය ප්රතික්ෂේප කරනු ලබන අවස්ථාවකය. ආගමානු ක්රමයට අනුව සාක්ෂි ගෙන ඒම වඩාත් සුදුසුම ක්රමයයි. ඔවුන් දෙදෙනා සාක්ෂිය විකෘති නොකළ යුතුය. එය වෙනස් නොකළ යුතුය. වංචා නොකළ යුතුයි. ඔවුන් දෙදෙනාගේ දිවුරුමට පසු ව උරුමක්කාරයාගේ දිවුරීම ප්රතික්ෂේප කරනු ලැබීම සම්බන්ධයෙන් ඔවුන් දෙදෙනා බියවීමට වඩාත් සමීප ක්රමය වන්නේය. එවිට ඔවුන් දෙදෙනා කවර සාක්ෂියක් ගෙන ආවේද එයට එරෙහි ව ඔවුහු දිවුරනු ඇත. එහෙයින් ඔවුන් දෙදෙනා පැහැදිලි ව සාක්ෂි ඉදිරිපත් කරනු ඇත. සාක්ෂියෙහි හා දිවුරුමෙහි වංචාව හා බොරුව අතහැර දමමින් අල්ලාහ්ට බිය විය යුතුය. කවර දෙයක් ඔබට අණ කරනු ලැබුවේද එය පිළිගන්නා අයුරින් සවන් දිය යුතුය. අල්ලාහ් තමන්ට අවනත වීමෙන් දුරස් වූවන්හට ආශිර්වාද නොකරනු ඇත.