අල්-මුඛ්තසර්
وَوَصَّيْنَا ٱلْإِنسَـٰنَ بِوَٰلِدَيْهِ إِحْسَـٰنًا ۖ حَمَلَتْهُ أُمُّهُۥ كُرْهًا وَوَضَعَتْهُ كُرْهًا ۖ وَحَمْلُهُۥ وَفِصَـٰلُهُۥ ثَلَـٰثُونَ شَهْرًا ۚ حَتَّىٰٓ إِذَا بَلَغَ أَشُدَّهُۥ وَبَلَغَ أَرْبَعِينَ سَنَةً قَالَ رَبِّ أَوْزِعْنِىٓ أَنْ أَشْكُرَ نِعْمَتَكَ ٱلَّتِىٓ أَنْعَمْتَ عَلَىَّ وَعَلَىٰ وَٰلِدَىَّ وَأَنْ أَعْمَلَ صَـٰلِحًا تَرْضَىٰهُ وَأَصْلِحْ لِى فِى ذُرِّيَّتِىٓ ۖ إِنِّى تُبْتُ إِلَيْكَ وَإِنِّى مِنَ ٱلْمُسْلِمِينَ ﴿١٥﴾
ආගමික පිළිවෙතට පටහැනි නොවන පරිදි තම දෙමාපියන් ජීවත් ව සිටින විට දී ඔවුන් දෙපළට ඇප උපස්ථාන කරන මෙන් ද ඔවුන් දෙපළ මිය ගිය පසු ද ඔවුන් දෙපළට උපකාර කරන මෙන් ද අපි මිනිසාට ඉතා තදින්ම නියෝග කර ඇත්තෙමු. විශේෂයෙන් තම මවටය. ඇය දැඩි දුෂ්කරතාවෙන් යුතු ව නියමිත කාලයක් කුස තුළ දරා ඔහු ව ඉසිලුවාය. පසුව බුද්ධිමය හා ශාරීරික වශයෙන් ශක්තිමත්ව වැඩෙන තෙක් මාස තිහක් කිරි පෙව්වාය. පසුව ඔහු හතළිස් වැනි වියට පත්ව, "මාගේ පරමාධිපතියාණනි, මා වෙත හා මාගේ දෙමව්පියන් වෙත නුඹ ආශිර්වාද කළ නුඹේ ආශිර්වාද සඳහා මා තුති පුදන්නට මට අවකාශය දෙනු මැනව! එමෙන්ම නුඹ තෘප්තියට පත්වන අයුරින් දැහැමි ක්රියාවන් මා සිදු කිරීමට ද මට අවකාශය දෙනු මැනව! මගෙන් එය පිළිගනු මැනව! මාගේ දරුවන් මට දැහැමියන් බවට පත් කර දෙනු මැනව. මාගේ පව්වලට මම ඔබ වෙත යොමු වී සමාව ඇයැද සිටිමි. සැබැවින්ම නුඹට අවනත වීම සඳහා නුඹ මා අවනත වන්නන් අතරටත් නුඹේ නියෝගවලට යටත් වන්නන් අතරටත් නුඹ මා පත් කරනු මැනව!" යැයි ඔහු පවසයි.