අල්-මුඛ්තසර්
وَإِذَآ أَنْعَمْنَا عَلَى ٱلْإِنسَـٰنِ أَعْرَضَ وَنَـَٔا بِجَانِبِهِۦ وَإِذَا مَسَّهُ ٱلشَّرُّ فَذُو دُعَآءٍ عَرِيضٍ ﴿٥١﴾
ආරෝග්යතාව, සුවය හා වෙනත් සහන අපි මිනිසාට ආශිර්වාද කළ විට, අල්ලාහ්ව මෙනෙහි කිරීම හා ඔහුට අවනත වීම ගැන ඔවුහු නොසැලකිලිමත් වෙති. උඩඟු වී පැත්තකට හැරී යති. නමුත් ඔහුට රෝගයක්, දිළිඳුකමක් හා එවන් දුකක් ඇති වූ විට අල්ලාහ්ගෙන් අධික ලෙස ප්රාර්ථනා කරන්නෙකු වනු ඇත. ඔහුට අත් වූ දෑ ඔහුගෙන් ඉවත් කරන මෙන් ඔහු අල්ලාහ් වෙත පැමිණිලි කර සිටියි. නමුත් අල්ලාහ් ඔහුට ආශිර්වාද කළ විට කෘතවේදී වන්නේ නැත. අල්ලාහ් ඔහුව පරීක්ෂාවට ලක් කළ විට ඉවසා දරා ගත්තේ නැත.