අල්-මුඛ්තසර්
وَمَا كُنتُمْ تَسْتَتِرُونَ أَن يَشْهَدَ عَلَيْكُمْ سَمْعُكُمْ وَلَآ أَبْصَـٰرُكُمْ وَلَا جُلُودُكُمْ وَلَـٰكِن ظَنَنتُمْ أَنَّ ٱللَّهَ لَا يَعْلَمُ كَثِيرًا مِّمَّا تَعْمَلُونَ ﴿٢٢﴾
නුඹලා පාපකම් සිදු කරන අවස්ථාවේ නුඹලාගේ සවන් නුඹලාගේ දෘෂ්ටීන් හා නුඹලාගේ හම් නුඹලාට එරෙහි ව සාක්ෂි නොදරන තරමට කිසිවක් සඟවන්නන් ලෙස නුඹලා නැත. ඊට හේතු ව සැබවින්ම නුඹලා මරණින් පසු ව විනිශ්චය, දඬුවම හා කුසල් ගැන විශ්වාස නොකරන බැවිණි. නමුත් සැබවින් සුවිශුද්ධයාණන් වූ අල්ලාහ් නුඹලා සිදු කරන බොහෝ දෑ පිළිබඳ නොදන්නා බවත් ඒවා ඔහුට වසන් වී ඇති බවත් සිතා සිටියෙහුය. නුඹලා රැවටී ඇත්තාහුය.