අල්-මුඛ්තසර්
وَلَوْ يُؤَاخِذُ ٱللَّهُ ٱلنَّاسَ بِمَا كَسَبُوا۟ مَا تَرَكَ عَلَىٰ ظَهْرِهَا مِن دَآبَّةٍ وَلَـٰكِن يُؤَخِّرُهُمْ إِلَىٰٓ أَجَلٍ مُّسَمًّى ۖ فَإِذَا جَآءَ أَجَلُهُمْ فَإِنَّ ٱللَّهَ كَانَ بِعِبَادِهِۦ بَصِيرًۢا ﴿٤٥﴾
මිනිසුන් සිදු කළ අපරාධ හා ඔවුන් සිදු කළ පාපකම් හේතුවෙන් ඔවුනට දඬුවම් කිරීමට අල්ලාහ් ඉක්මන් වන්නේ නම් ඒ මොහොතේම මහ පොළෝවාසීන් සියලු දෙනා විනාශ කරන්නට තිබිණි. සතා, සිවාපාවුන් හා ධන සම්පත් ඔවුනට සතු නොවනු ඇත. එනමුත් සුවිශුද්ධයාණන් ඔහුගේ දැනුමෙහි නියමිත කාලයක් දක්වා ඔවුන්ව ප්රමාද කරයි. එය මළවුන් කෙරෙන් නැගිටුවනු ලබන දිනයයි. මළවුන් කෙරෙන් නැගිටුවනු ලබන දිනය පැමිණි විට සැබැවින්ම අල්ලාහ් ඔහුගේ ගැත්තන් පිළිබඳ සර්ව නිරීක්ෂකය. ඔවුන් අතරින් කිසිවකු ඔහුට සැගවෙන්නේ නැත. ඔවුන්ගේ ක්රියාවන් සඳහා ඔහු ඔවුනට ප්රතිඵල පිරිනමනු ඇත. එය යහපතක් නම් යහපතකි. එය නපුරක් නම් නපුරකි.