අල්-මුඛ්තසර්
فَمَا كَانَ جَوَابَ قَوْمِهِۦٓ إِلَّآ أَن قَالُوا۟ ٱقْتُلُوهُ أَوْ حَرِّقُوهُ فَأَنجَىٰهُ ٱللَّهُ مِنَ ٱلنَّارِ ۚ إِنَّ فِى ذَٰلِكَ لَـَٔايَـٰتٍ لِّقَوْمٍ يُؤْمِنُونَ ﴿٢٤﴾
අල්ලාහ්ට පමණක් නමදින මෙන් ද, ඔහු හැර අනෙකුත් පිළිම වන්දනාවන් අතහැර දමන මෙන් ද ඉබ්රාහීම් තුමා තම ජනයාට නියෝග කළ පසු, ඔහුගේ ජනයාගේ පිළිතුරු වූයේ, "නුඹලා ඔහු ව මරා දමනු. නුඹලාගේ දෙවිවරුන්ට ජය අත්පත් කර දෙනු පිණිස ඔහු ව ගින්නට හෙළනු." යන්නයි. එවිට අල්ලාහ් ඔහුට ගින්නෙන් ආරක්ෂාව සැලසීය. ඔහු ව ගින්නට හෙළූ පසු ව ඉන් ආරාක්ෂාව ඔහු ලැබීමෙහි සැබවින්ම විශ්වාස කරන ජනයාට පාඩමක් ඇත. ඊට හේතුව සැබැවින්ම එම පාඩම තුළින් ප්රයෝජන ලබනුයේ ඔවුන් වන බැවිණි.