අල්-මුඛ්තසර්
وَلَوْلَآ أَن تُصِيبَهُم مُّصِيبَةٌۢ بِمَا قَدَّمَتْ أَيْدِيهِمْ فَيَقُولُوا۟ رَبَّنَا لَوْلَآ أَرْسَلْتَ إِلَيْنَا رَسُولًا فَنَتَّبِعَ ءَايَـٰتِكَ وَنَكُونَ مِنَ ٱلْمُؤْمِنِينَ ﴿٤٧﴾
ඔවුන් දේව ප්රතික්ෂේපය හා පාපකම්වල නිරත ව සිටි හේතුවෙන් දේව දඬුවමක් ඔවුනට අත් නොවන්නේ නම් ඔවුන් වෙත දූතයකු නොඑවූ බව පවසා තර්ක කරන්නන් ලෙස මෙසේ පවසති. "අප වෙත දූතයකු එවන්නට තිබුණා නොවේද? එවිට අපි නුඹේ සංඥාවන් පිළිපැද ඒ අනුව කටයුතු කරන්නට තිබුණි. එමෙන්ම තම පරමාධිපතිගේ නියෝග අනුව කටයුතු කළ දේව විශ්වාසීන් අතරට අප ද පත්වන්නට තිබුණි" යැයි පවසති. එය එසේ නොවී නම් ඔවුනට අපි දඬුවම ඉක්මන් කරන්නෝ වෙමු. නමුත් ඔවුන් වෙත දූතයකු එවීමෙන් අපි ඔවුනට අවවාද කරන තෙක් ඔවුන්ගෙන් දඬුවම අපි ප්රමාද කළෙමු.