අල්-මුඛ්තසර්
بَلْ مَتَّعْنَا هَـٰٓؤُلَآءِ وَءَابَآءَهُمْ حَتَّىٰ طَالَ عَلَيْهِمُ ٱلْعُمُرُ ۗ أَفَلَا يَرَوْنَ أَنَّا نَأْتِى ٱلْأَرْضَ نَنقُصُهَا مِنْ أَطْرَافِهَآ ۚ أَفَهُمُ ٱلْغَـٰلِبُونَ ﴿٤٤﴾
මෙම දේව ප්රතික්ෂේපකයින්හට ඔවුන්ගේ කාලය පියවරෙන් පියවර ගෙවී යන තෙක්ම අපි ඔවුනට පුළුල් ලෙස පිරිනැමූ අපගේ ආශිර්වාදයන් භුක්ති විඳින්නට අපි ඔවුනට ඉඩ හැරියෙමු. එමෙන්ම ඔවුන්ගේ මුතුන්මිත්තන්හට ද භුක්ති විඳින්නට ඉඩ හැරියෙමු. ඔවුහු එය පිළිගත්තෝය. ඔවුන්ගේ ප්රතික්ෂේපය මතම ඔවුහු රැඳී සිටියෝය. අපගේ දඬුවම ඉක්මනින් පතන, අපගේ දායාද තුළින් රැවටී සිටින මොවුහු මහපොළොව පැත්තකින් සිට එහි වැසියන් මැඩලමින්, හීන කරමින් අප පැමිණීම දැක, වෙනත් අයට සිදු වූ දෑ ඔවුනට අත් නොවනු පිණිස ඔවුහු ඒ ගැන පාඩම් නොලබන්නෝ ද? ඔවුහු ජය ලැබූවන් නොවූහ. ඔවුහු පරාජයට පත් වූහ.