අල්-මුඛ්තසර්
أُو۟لَـٰٓئِكَ ٱلَّذِينَ يَدْعُونَ يَبْتَغُونَ إِلَىٰ رَبِّهِمُ ٱلْوَسِيلَةَ أَيُّهُمْ أَقْرَبُ وَيَرْجُونَ رَحْمَتَهُۥ وَيَخَافُونَ عَذَابَهُۥٓ ۚ إِنَّ عَذَابَ رَبِّكَ كَانَ مَحْذُورًا ﴿٥٧﴾
ඔවුන් ඇරයුම් කර සිටින මලක්වරුන් හා ඔවුන් වැන්නන් වනාහි, දැහැමි ක්රියාවන් තුළින් අල්ලාහ් වෙත තමන් සමීප කරවන දෑ සොයති. ඔවුන් අතර කවරෙකු හෝ යටත් වීමෙන් ඔහු වෙත වඩාත් සමීපතාවක් ලබන්නට තරඟ වදිති. ඔහු ඔවුනට ආශිර්වාද කිරීම ඔවුහු අපේක්ෂා කරති. ඔහු ඔවුනට දඬුවම් කිරීම ගැන ඔවුහු බිය වෙති. අහෝ දූතය! සැබැවින් නුඹේ පරමාධිපතිගේ දඬුවම ගැන ප්රවේශමින් සිටිය යුතුය.