අල්-මුඛ්තසර්
قَالَ يَـٰقَوْمِ أَرَءَيْتُمْ إِن كُنتُ عَلَىٰ بَيِّنَةٍ مِّن رَّبِّى وَءَاتَىٰنِى مِنْهُ رَحْمَةً فَمَن يَنصُرُنِى مِنَ ٱللَّهِ إِنْ عَصَيْتُهُۥ ۖ فَمَا تَزِيدُونَنِى غَيْرَ تَخْسِيرٍ ﴿٦٣﴾
සාලිහ් (අලයිහිස් සලාම්) තුමා ඔහුගේ ජනයාට පිළිතුරු දෙමින්: ‘මාගේ ජනයිනි! මාගේ පරමාධිපතිගෙන් වූ පැහැදිලි සාධකයක් මත මා හිඳ ඔහුගෙන් වූ නබිත්වයේ ආශිර්වාදය ඔහු මට පිරිනමා තිබිය දී, නුඹලා වෙත කවර කරුණක් දන්වා සිටින්නැයි මට අණ කර ඇත්තේ ද එය දැන්වීම අතහැර දමා ඔහුට පිටුපෑවේ නම් ඔහුගේ දඬුවමින් මා වළක්වනුයේ කවුරුන්දැ?යි යන වග මට දන්වා සිටිනු. නුඹලා මට නොමග හා ඔහුගේ තෘප්තියේ දුරස්භාවය මිස වෙනත් කිසිවක් වැඩි කරන්නේ නැත.